Inmiddels zijn we anderhalve maand verder in ons avontuur in Uganda. Het laagseizoen is hier redelijk begonnen, met dagelijkse buitjes tussendoor, maar de boekingen worden er niet heel veel minder op. We zien wel dat de bezoeken nu beginnen te fluctueren, maar een dag zonder boekingen zit er zeker niet in. We zijn dus bezige bijtjes hier! Ons personeel en de omgeving begint ook aardig door te krijgen waar onze prioriteiten liggen en hoe wij graag zien dat alles loopt. Maar hoe is nu eigenlijk de relatie tussen de lokale bevolking en ons? Daar zal ik jullie eens wat meer over proberen te vertellen in deze blog!
Nu we ruim een maand in Uganda zijn en bijna een hele maand zelfstandig erop hebben zitten, hebben we de smaak goed te pakken. We weten iedereen te vinden en hebben alle belangrijke facetten van de operationele zaken van de lodge goed inzichtelijk. De boekhouding en de boekingen blijven een continue proces en daar zijn we ook behoorlijk thuis in geworden. Worden we al een beetje gek hier? We hebben in ieder geval al een lang weekend kunnen ‘ontsnappen’ naar Kampala…
De eerste anderhalve week was er een overlap, zodat de vorige managers de werkzaamheden en lopende zaken netjes konden overdragen. Neil en Katie waren de vorige managers, een Engels koppel wat inmiddels is vertrokken en terug gaan naar de plek waar ze hiervoor in Canada geleefd hebben. Inmiddels hebben we de eerste indrukken kunnen laten inwerken en is de lodge helemaal in onze handen!
Baan opgezegd, vliegticket geboekt en visum aangevraagd. Dat lijken de enige drie dingen die we snel gedaan hadden en echt nodig hadden om het roer helemaal om te gooien… er daar zitten we dan, in Oost Afrika. Oost Afrika heeft mijn hart al 7 jaar geleden gestolen, dus het is nooit een straf om hier een langere tijd door te brengen. Maar wat brengt dat nou allemaal te weeg?
Wat een uitdaging! Samen naar Uganda voor 2 jaar, nadat we net sinds december 2018 in een koophuis zitten, gooien […]
Zoek in het archief