De eerste anderhalve week was er een overlap, zodat de vorige managers de werkzaamheden en lopende zaken netjes konden overdragen. Neil en Katie waren de vorige managers, een Engels koppel wat inmiddels is vertrokken en terug gaan naar de plek waar ze hiervoor in Canada geleefd hebben. Inmiddels hebben we de eerste indrukken kunnen laten inwerken en is de lodge helemaal in onze handen!

Luxer dan mijn vorige Afrika ervaringen
Omdat Katie en Neil nog anderhalve week in ons uiteindelijke verblijf zouden zitten, hebben wij in die periode in twee verschillende huisjes gezeten. Een mooie kans om te ervaren hoe de gasten hun verblijf ervaren.

Mutanda Lake Resort heeft verschillende ‘hutjes’ aan twee zijden van het schiereiland. Je kijkt dus altijd uit op het water, en beide zijdes hebben zo zijn charmes! Wij hebben tot nu toe slechts een zijde kunnen ervaren, maar in de periode van management zullen wij ongetwijfeld in de verschillende kamers gaan slapen om te ervaren hoe alle kamers zijn.

Allereerst moet ik zeker vooropstellen dat ik ten opzichte van Maryanne misschien nog wel de grootste cultuurshock had. Mijn diverse reizen door Oost Afrika waren altijd budget, waar ik altijd enorm van genoot. Nu we hier bij Mutanda Lake Resort zijn, is het voor mij een heel ander niveau Afrika. Ik moest oprecht wennen aan het verrukkelijke eten, warme douches met voldoende waterkracht en sfeervol ingerichte kamers. Veel mensen die een georganiseerde rondreis door Afrika boeken, zullen altijd op dit niveau Afrika ervaren, maar voor mij voelt dit als een enorme bak verwennerij!

Al met al, de ‘hutjes’ zijn dus enorm fijn om in te verblijven! Lekkere warme douches, een bed zonder schopstuk (lange mensen struggles) en een prachtig uitzicht zorgen dan ook dat je even alle zorgen vergeet.

Wij hebben de eerste anderhalve week ook iedere maaltijd in het restaurant gegeten. Dit restaurant is van dezelfde, misschien wel nog hogere, luxe als die van de kamers. Een fenomenaal uitzicht over Lake Mutanda, een prachtig ingerichte luxe blokhut gevoel en dan heb ik het nog niet eens gehad over het eten. Onze chef Philippe samen met de andere koks Asiimwe, Sunday en Job zijn wat mij betreft sterrenrestaurant waardig. We worden dus lekker verwend hier!

Ronald driver, Ronald handyman, Ronald Ugandan Wildlife Authority… Wie is wie en wat is wat?!
Een van de grotere uitdagingen de e.erste week bestond uit de enorme hoeveelheid mensen leren kennen. We hebben inmiddels 23 mensen op de loonlijst staan, er zijn van de verschillende touroperators tientallen chauffeurs welke hier regelmatig komen, in het dorpje hebben we ongeveer 15 verschillende adressen waar we boodschappen en spullen verzamelen en dan hebben we natuurlijk nog de verschillende ‘handige contactpersonen’… Gelukkig heten ze ook nog allemaal hetzelfde, zo kennen we inmiddels al 4 Ronalds, 3 Richards en meerdere Emmanuels.

Als je dan eindelijk wat namen kent, moet je ook nog weten waar je ze kan vinden. Het stadje Kisoro is een relatief overzichtelijk stadje, maar de tientallen verschillende plekken waar we moeten zijn moesten we toch ook snel leren. De bank, de supermarkt, de fruitwinkel, de dames die tomaten verkopen, de man van de gasflessen en de hardware store waren plekken die we al snel kenden, maar dan heb je nog lang niet alles gehad. Dit is allemaal verdeeld over het stadje, waarbij de meeste zaken nog niet eens heel herkenbaar zijn aan de buitenkant van de gebouwen. Maar het stadje Kisoro kan ik een blog apart over schrijven, dus die blog kunnen jullie zeker nog een keer verwachten!

Onze hoofdwerkzaamheden, waar we het meeste tijd aan kwijt zijn, zijn de boekingen en de financiële zaken. Dit was ook gelijk het meest complexe van de gehele overdracht. De hele dag door doe je kleine betalingen (zoals bijv. lokale mensen die groentes komen afgeven) en je ontvangt de hele dag boekingen of beschikbaarheidverzoeken via de telefoon en via de mail. De tarieven leren kennen en hoe te handelen met beschikbaarheid blijft altijd een leuke uitdaging. Soms vragen grote touroperators om een kamer vast te houden, maar willen er andere mensen ook al een kamer boeken. Dat zorgt ervoor dat wij soms weer terug moeten naar de ander om te vragen of ze de andere boeking al kunnen bevestigen. Misschien krijg ik Maryanne zo ver om hier een mooie blog over te schrijven, hoe de verschillen zijn tussen het westerse boekingsysteem en het boekingsysteem wat wij hier hanteren…

Het onderhoud en de staat van het hoofdgebouw en de kamers ligt vanzelfsprekend in mijn hand. We hebben een handige klusjesman hier (Ronald…) die eigenlijk precies weet hoe alles in elkaar zit. Kleine aanpassingen zijn zo gedaan en heeft Ronald zo gefixed. Ook het onderhoud in de tuin is sneller gedaan, zodra je iets kleins aangeeft is het over het algemeen de volgende keer als je er langs loopt gereed. Dat is misschien wel het meest positieve wat ik heb ervaren hier. Het personeel is zo toegewijd hier, dat we ons wat dat betreft nergens zorgen over hoeven te maken!

Max & Jackie
Max & Jackie, onze lieve honden zijn een alinea zelf al waard! Iedere ochtend en middag lopen we een rondje met onze honden.

Max is overdag misschien wel de meest luie hond die je je kan bedenken. Hij ligt heel de dag te maffen en als je met hem gaat kroelen is het de gelukkigste hond van de wereld. In de nacht is Max de meest trouwe bewaker van het schiereiland, geen otter die het land zal betreden zonder dat Max de vellen van zijn lijf rukt (no worries, de otters durven dus ook niet op het land te komen).

Jackie neemt overdag ook lekker veel tijd om te relaxen, maar als je een stukje gaat wandelen is ze ook meteen lekker energiek. Jackie is tijdens het wandelen overenthousiast en trekt je altijd voort, terwijl Max er een beetje rustig achteraan huppelt. Jackie houdt vooral van knuffels in de ochtend en in de avond. Overdag heeft ze die aandacht niet echt nodig en ligt ze lekker te zonnen of is gewoon lekker afwezig.

De hondjes krijgen twee keer per dag eten, in de ochtend en in de avond. Hierbij worden ze uitermate verwend. Altijd een lekkere vleesmaaltijd van de lokale slager, gemengd met een beetje oud brood. Dit wordt nog een beetje overgoten met warm water, zodat het smaak van het vlees nog beter naar boven komt. Onze lieve hondjes hebben dus helemaal niets te klagen, en daar krijgen wij een hoop enthousiasme en liefde voor terug!

Onze gasten
De gasten zijn natuurlijk uiteindelijk het belangrijkste onderdeel van ons werk hier. Echter zien we deze eigenlijk voornamelijk in de avond en in de ochtend. Iedere avond maken we een ronde in het restaurant om te polsen hoe alles bevalt tot dusver, dat geeft de gasten het gevoel dat de gehoord worden en dat ze eventuele probleempjes opgelost kunnen krijgen, en dat zorgt dat wij gelijk eventuele obstakels kunnen voorkomen. In de ochtend kunnen mensen vanaf half 6 ontbijten, omdat veel mensen een Gorilla trekking gaan doen, waarvoor ze vroeg weg moeten. Wij spreken dus echt niet iedereen tijdens het ontbijt, maar enkele dagen staan wij wel vroeg op bij specifieke gasten om ze in de ochtend toch nog te woord te kunnen staan.

Bij aankomst worden de gasten in de meeste gevallen opgevangen door het personeel. Maar in veel gevallen spreken wij de gasten in de middag wel. Ze arriveren meestal ergens halverwege de middag en tijdens hun verblijf zijn de meeste overdag weg voor activiteiten. Daardoor hebben we overdag, los van de boekingen en telefoontjes, het wat rustiger dan in de ochtend en avond.  

Positieve eerste indruk
De eerste twee weken zitten er inmiddels op, we staan er wat betreft het management nu helemaal alleen voor, maar dit is allemaal vrij geleidelijk en soepel verlopen tot nu toe. We kunnen enorm genieten van de prachtige locatie, de hondjes en ons geweldige personeel. Het ziet er zeker naar uit dat we hier de komende twee jaar een mooie en fijne uitdaging voor ons hebben, waar we maximaal van gaan genieten!

Als alles bij ons soepel loopt, zullen de gasten tevreden zijn, en wanneer wij positieve feedback krijgen zijn wij ook gelukkig! Wie weet mogen jullie ook verwelkomen hier en kunnen jullie ervaren wat een geweldige tijd wij hier gaan hebben.

#

Één reactie

  1. Hoi Oscar en vriendin ,
    Goed om te weten dat je tot nu geen spijt hebt gehad om dit hectische bestaan hier in dit koude Rotterdam voor (ff ) te laten voor wat het is. 🙂

    ik blijf je wel volgen…..

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Zoek in het archief