Een van de dingen waar we misschien wel het meest naar uit keken voor onze reis: de Cheetah Tracking! Zou het een flop of toch top worden? Daar kwamen we de afgelopen dagen achter!
Eerst een semi lange reisdag
Door Maaike haar arachnophobia werd onze reis naar Mountain Zebra National Park iets korter, wat helemaal top was. We hadden een stop gepland in Port Elizabeth, waar Maaike haar wandelschoen heeft laten fixen, haar zool zat namelijk los. Tijdens de reparatie konden we nog even in een winkelcentrumpje rondneuzen, ergens downtown Port Elizabeth, waar we toch iets meer Afrika vibes voelden dan we tot nu toe hadden in het westerse Zuid Afrika.
Na een voortvarende reisdag kwamen we best op tijd aan in Mountain Zebra National Park. Onderweg naar ons huisje zagen we zelfs zonder gids al een leuke verscheidenheid aan diertjes, de Cape Mountain Zebra, Gembok, Everzwijn, Kudu, Red Hartebeast en een Struisvogel. Dat beloofde al wat!
We hadden in de avond een sunset safari geboekt, dus we hadden niet perse de behoefte om zelf nog heel erg rond te gaan rijden in het park, maar vonden het lekkerder om even bij het zwembad te chillen in het lekkere zonnetje! De accommodatie hier was echt top! Mooi huisje, lekker zwembad en niet zo toeristisch. Het ontbreken van wifi was misschien niet heel praktisch, maar ergens ook wel lekker!
Sunset Game Drive
Het is natuurlijk leuk om zelf door een park heen te rijden, maar met een gids is het nog leuker en in Zuid Afrika niet eens heel duur! De allereerste safari hier was in Mountain Zebra National Park dus!
We hadden een privé safari en de gids vroeg al waar we op wilden focussen deze trip, waarbij we aangaven dat we de dag erna al cheetah tracking gingen doen, dus vooral de andere diertjes wilden zien nu. Je begrijpt al wat we als eerste tegenkwamen: cheeta’s! Wel echt super gaaf, want volgens mij heb ik die ook nog nooit op andere trips van dichtbij gezien in het wild. Het was een moeder met 5 jongen die wel al redelijk groot waren, maar nog niet zelf konden jagen.
Ze lagen lekker in de bosjes te chillen in de schaduw, terwijl er verderop een paar zebra’s stonden en besloten onze kant op te lopen… Langs de cheeta’s! De eerste had ’t niet eens door en de tweede schrok zich een hoedje, waarop er een cheeta ook aan ging! Super grappig moment, want zebra’s zijn in veel gevallen een te grote prooi voor ze. De zebra die was geschrokken besloot nog even te laten zien dat hij wel stoer was en dus niet zo hard was geschrokken. Heel grappig!
De sunset drive bracht verder ook nog veel moois, met een jackal, bat-eared fox met 3 kleintjes en wat gebruikelijke dieren zoals buffels, springboks, hartebeesten en zebra’s. Nog geen grote andere dieren die jagen, maar dat komt in Kruger wel!
Op de terugweg kwamen we de cheeta’s van de heenweg weer tegen, maar nu midden op de weg! Hierdoor kwamen we nog dichterbij en maakte het park zijn reputatie met cheeta’s meer dan waar! Nu al zin in morgen, als we ze lopend tegemoet gaan!
Na de safari nog even snel gedineerd in het park, met een lekker stoofpotje van lam, maar vooraf ook een dier die we gezien hadden in het park: een springbok carpaccio. Gelukkig waren er genoeg in het park nog…
Lopend naar de cheeta’s!
In de ochtend na een beetje opgejaagd te worden tijdens het ontbijt (het blijft een overheidsorganisatie welke hun eigen activiteiten niet echt praktisch aansluiten op hun andere faciliteiten), begon de Cheetah Tracking, met 6 andere reizigers reden we naar een mooi lang gestrekt gebied, waar mensen zonder gids niet kunnen komen. Onderweg weer wat klein wild gespot, maar al vrij snel kon onze gids een groep spotten met zijn antenne! Al snel ook de exacte locatie gevonden en we parkeerden op een meter of 40 van ze af. Toen mochten we uitstappen en kregen we de instructies, vooral het niet rennen werd wel 100x herhaald, want dat win je natuurlijk nooit en slaan ze alleen maar op aan.
We moesten in een rechte lijn achter de gids naar ze toe lopen en eindigden ongeveer 8-10 meter bij ze vandaan. Wederom een moeder, met drie bijna volwassen jongen. Wat ontzettend vet! Ze waren wel alert maar gaven geen kick en sommige gingen er ook relaxed bij liggen. We schoven nog een stukje dichterbij en voor een foto nog een stapje. Net als bij de Gorilla Trekking in Uganda blijf je geen uren bij zo’n familie, dus hebben we denk ik 20 minuten genoten van de situatie en unieke ervaring voordat we weer teruggingen. Echt een bizar unieke ervaring om nooit te vergeten!
Uitdagende reisdag richting de Drakensbergen
Helaas voor ons hadden we niet veel tijd om nog op zoek te gaan naar de leeuwen in het park, maar moesten we door vanwege een lange reisdag van ca 8 uur naar het dorpje Clarens, vanuit waar onze hike dagen beginnen rondom de Drakensbergen. Wel fijn dat we die konden aftrappen met zo’n vette activiteit, en we daar ook qua planning wel voortvarend mee waren doordat we de cheeta’s snel hadden gevonden.
De reisdag zelf was vrij intens, halverwege de dag kwamen we in een gigantische donder, regen en hagelstorm terecht. Echt bijna een uur heeft Maaike met 20 meter zicht moeten navigeren over wegen waar alles niet fantastisch is aangegeven.
Ook later op de dag toen Maaike achter het stuur zat had ze weer mega geluk, een weg vol met gaten waardoor je zigzaggend over de weg moest om je auto niet te verzieken. Ook hier hebben we denk ik een uur gedaan over 30 kilometer.
Gelukkig buiten die 2 uur met uitdagingen, verliep de reis verder voorspoedig en konden we lekker doortrappen. Binnen 8 uur en tegen het avonduur waren we in Clarens. De laatste uitdaging daar was om toegang te krijgen tot ons huisje waar niemand leek te zijn, maar na het alarm van het naastgelegen huisje af te laten gaan, een paar keer bellen, bleek de eigenaresse lekker met vriendinnen aan het bridgen te zijn met een wijntje. Ze gaf ons snel de sleutel en bleek ook nog eens super lief en meedenkend te zijn! Dankzij haar nog bij een super lekker restaurantje terecht gekomen waar we een pizzaatje hebben gescoord voordat we weer lekker konden gaan chillen en naar bed in ons schattige huisje.
Golden Gate Highlands – ultieme hike!
Vanuit Clarens stond een vette hike op het programma, de Wodehouse in Golden Gate Highlands National Park. Na lekker relaxed opgestaan te zijn zonder wekker, zijn we richting het National Park gereden. Je rijdt er naartoe al door een soort Grand Canyon, maar dan met veel groen erbij. Het jammere van veel van de mooie hikes die we doen, is dat ie toch best wat conservation fees betaald (soort entreegeld), maar dat mag de pret niet drukken. Een fantastisch mooie zonnige dag was op ons aan het wachten.
Tijdens de hike begonnen we in de Echo Cave, een prachtige kloof met rotsen die gebogen naar binnen kwamen. Dit stukje was optioneel, maar eigenlijk een must see! We zaten er meteen helemaal enthousiast in. De volgende kloof was ook optioneel en minder spannend, maar wel grappig dat daar een baviaan een soort half menselijke brul gaf, wat best scary was.
Na de twee caves begon langzaam aan de klim naar de highlands, een beetje met op en neer, waardoor we hem toch zwaarder ervaarden dan we dachten (lees: we gingen kapot). Maar wat was het afzien het waard! Prachtige vergezichten en bizarre rotsformaties waren prachtig! En eenmaal boven werd het nog mooier, je keek heel mooi over de hooglanden uit, waar zebra’s, gnoes en diverse boksoorten lekker aan het grazen waren. Ook waren er nog een paar bavianen op het pad die mogelijk onze route versperden, maar die liepen gelukkig weer door toen wij eraan kwamen. Na zo’n 5,5 uur kwamen we uitgeput terug en hebben we lekker een ijsje bij een watervalletje gegeten en konden we terug naar Clarens.
In Clarens kregen we van de eigenaar van ons huisje nog een tip om bij zonsondergang bij een dam te kijken, dit hebben we dan ook nog maar gedaan ondanks onze kapotte stratus haha. Ook nog een kleine dip in het water gemaakt daar om de middag mooi te eindigen. Daarna nog even snel weer bij hetzelfde restaurant als de dag ervoor een heerlijke pasta (ik had gnocchi) gegeten om ’s avonds weer soort van op tijd te gaan slapen, de volgende dag moesten we namelijk vroeg op voor de volgende vette hike!
Sentinel’s Peak – de wonderlijke uitzichten op de Drakensbergen
We hadden gisteren voor het avondeten nog even snel broodjes gekocht in de supermarkt zodat we vroeg we konden. We wilden na de hike van deze dag namelijk nog even langs Joost en Celeste, die nu ook in het gebied zaten! Daarbij leek het in de middag slechter weer te worden. Zo gezegd zo gedaan, we kwamen na anderhalf uur rijden rond half 9 aan bij de gate voor de hike. Daar kwamen een hoop verrassingen naar voren: allerlei onvoorziene entreegelden, maar de belangrijkste was nog wel dat we de en shuttle nodig hadden naar het beginpunt van de hike – en die ging pas om half 10. Zwaar teleurgesteld maar wel deze dik betaalde shuttle geboekt en na een theetje van het huis met de 4×4 omhoog. Met onze Suzuki Swift was die route inderdaad echt niet gelukt.
De shuttle betekende een paar dingen: je start tegelijk met een groep, je moet op tijd terug zijn voor de retourshuttle en we zouden het wel erg krap krijgen om Joost en Celeste nog te zien. Daarbij was het ook nog eens mega bewolkt, waardoor we het allemaal niet erg positief in zagen.
De hike omhoog was verder super relaxed, niet heel zwaar, want alles ging heel geleidelijk. Een paar doorkijkjes door de wolken heen gaf ook wat hoop.
Halverwege de heenweg zijn we nog aangevallen door een baviaan, die besloot om een rots naar beneden te gooien, wij hebben elkaar beet gepakt en met een manoeuvre is het ons gelukt om in leven te blijven (lees: het was een klein rotsje die ons niet eens bereikte). Maar vlak daarna kwamen we bij de stalen ladders waar de vallei opeens mega begon op te klaren. De ladders waren een meter of 10 hoog, best cool, en we kregen positieve vibes en hoop voor het vervolg. Boven zagen we direct al een mooie waterval en bij het hoogtepunt, de Tugela Watervallen, klaarde het ook daar heel mooi op! Wat een ongelofelijk mooie uitzichten heb je daar met een kloof van een kilometer diep, een van de hoogste watervallen ter wereld en dat op een plek met helemaal niet zo heel veel mensen. Echt een unieke en toffe ervaring!
We hebben ongeveer een klein uur op de top genoten van alle plekjes, inclusief het versnaperen van ons zelfgemaakte lunchpakketje. We moesten helaas wel weer terug om de shuttle te kunnen halen. Op de terugweg wel nog wat tijd gevonden om nog wat mooie fotootjes te schieten van dit prachtige gebied en we waren uiteindelijk om 3 uur beneden, voor de shuttle van half 4. We waren er met twee Duitsers en een zuid Afrikaan, wat super gezellig was, maar helaas wel met een shuttle die niet kwam opdagen. Pas om kwart over 4 kwam de shuttle en we vertrokken nog wat later zelfs. Doordat het weer ook nog verslechterde, ging onze dubbeldate met Joost en Celeste helaas niet door. Wel hebben we enorm gelachen in de shuttlebus door een droogkloot van een chauffeur in combinatie met geïnteresseerde en leuke gesprekken met de rest.
Terug op weg naar onze nieuwe hotel kwam het echt met bakken uit de hemel, inclusief donker en bliksem. Best wel cool, maar ook wel een beetje spannend met de slechte wegen hier. We kwamen in het donker aan bij het hotel, waar we op een bijzondere manier ontvangen werden (alsof we geen boeking hadden en vervolgens in een veel te groot familiechalet gezet te worden) en waar we wel ook lekker konden dineren in een halfleeg restaurant. Maar wel een heerlijke douche en bed om de nacht weer door te komen na een logistiek rare, maar wel prachtige dag in de Drakensbergen!
Hike-moe door de Tugela Gorge
Grappig was dat we anderhalf uur om hebben moeten rijden, om hemelsbreed zo’n 20 kilometer verderop in de kloof waar we de dag ervoor op uit keken, een hike door de kloof te maken. Onze hike-energie begon wel een beetje op te raken, maar dit is wel een van de mooiere wandelingen in het gebied, zoals ze zeggen.
We hebben wel lekker rustig aan opgestart, daar we geen haast hadden en die hike het enige was wat we op de planning hadden die dag. Lekker ontbeten bij het hotel en daarna naar Royal Natal National Park gereden in een kwartiertje. De hike was nu dus door de kloof waar de grote waterval van gisteren uit kwam. Het was een behoorlijk stuk lopen tot het echte hoogtepunt, maar wel heel cool om in de kloof uiteindelijk te klimmen en klauteren over de rotsen. Maaike had onderweg nog een klein pech momentje een tak die afbrak, waardoor ze under-the-mudder een deel van de hike heeft moeten doen. Maar bij het eerste waterstroompje was ze gelukkig snel weer de oude. De klunsige momenten waren overigens nog niet voorbij haha!
Helaas was de top van de kloof in de wolken, ondanks dat boven de vallei het zonnig en lekker was, waren de uitzichten daardoor wel iets minder dan ze daadwerkelijk kunnen zijn – dat maakt wel echt het verschil in dit gebied, omdat de bergen zo indrukwekkend zijn als je ze ziet!!
Na wat schrammetjes van prikkelbosjes, blauwe plekken van uitstekende takken en natte schoenen van Maaike, hebben we wel weer een mooi uitzichtpunt bereikt (helaas op foto niet zo indrukwekkend als in het echt), waar we de top van de waterval konden zien waar we gisteren bovenop stonden, een kilometer hoger dan waar nu stonden!
Het was verrassend rustig, waardoor we op de terugweg nog een stukje konden skinnydippen in de kloof en met precies genoeg drinkwater terug konden komen bij de auto, waar we de onbetaalde (welcome to Africa… – sommige mensen moeten hier teren op fooitjes) poortwachter nog een lift naar huis hebben gegeven.
Mooi ontvangst, nachtelijke diertjes en dronken naar huis
Met zo’n anderhalf uur rijden kwamen we weer bij onze volgende bestemming, ook nog in de omgeving van de Drakensbergen: Cathkin Park. We hadden wel besloten dat de Tugela Gorge onze laatste hike zou zijn, maar er was een vette optie met ziplines op onze nieuwe plek, dus besloten we die te boeken voor de ochtend, om in de middag een keer te chillen!
Bij het ontvangst in de B&B, werden we zo hartelijk ontvangen en kregen tips voor zowel restaurants als nog een optionele activiteit voor de middag erna (op onze ‘lege’ middag). En aangezien we toch nog geen rust hadden gehad, was dat wellicht wel een goede optie nog. Dat zouden we de dag erna beslissen. Eerst gingen we lekker dineren bij een groot hotel/resort om de hoek.
Bij aankomst bij het resort was nog even de vraag of we er konden eten als buitenstaanders vanwege de drukte, maar in de lounge mocht dit wel, waar zelfs nog live muziek zou komen! Dat leek ons wel wat, en dit resulteerde in de meest fantastische avond van de reis. De live muziek was jazzy en gezellig, maar ook wel hilarisch. Het eten was echt verrukkelijk en de wijn goten we als water naar binnen. Na het eten en onze eerste fles wijn had ik nog gevraagd hoe laat de live muziek zou eindigen, dit was nog ruim een uur later, dus had ik nog in ons huisje een spelletje gehaald om te kunnen spelen in de lounge. Maaike kon ons plekje bezet houden, terwijl ik in het donker naar het huisje liep. Ondanks dat het hier super veilig is in dit gebied, had ik het gevoel dat ik achtervolgt werd. Met gepaste spanning liep ik gewoon door, maar bij aankomst bleek dat er twee zebra’s bij onze B&B stonden. Ik geloofde het bijna niet en Maaike dacht ook dat ik dronken was toen ik het vertelde, maar toen we samen na nog een flesje wijn terug liepen waren ze er nog steeds en was er zelfs nog een Steenbok bij gekomen. Wat een toffe afsluiting van deze gezellige avond!
Ziplinen en paardrijden in de Champagne Vallei
Vandaag was onze laatste dag in dit gebied, waar we dus in de ochtend gingen ziplinen! Na een lekker inclusief ontbijtje bij de B&B vertrokken we naar de zipline! Helaas bij aankomst bleek dat door de heftige storm van een paar dagen terug, een platform niet meer bruikbaar en we daardoor maar 5 van de 12 ziplines konden doen. Echt super jammer, maar nog steeds een vette tour! Doordat hij wat korter was, besloten we wel de aanbevolen paardrijtour in de middag te boeken, een rust of chilldag is immers niet aan ons besteed…
De ziplines waren echt door een mooi gebiedje waardoor het echt een toffe ervaring was! Tussen het ziplinen en het paardrijden in nog even kort bij het zwembad gelegen en gelunched waarna we 2 uur over de heuvels in het zonnetje hebben paardgereden met z’n tweeën en een gids. Erg mooie plek ook weer, maar wat is het fijn om weer van zo’n gigantisch dier af te stappen na twee uur en je lichaam weer in een comfortabele positie te brengen!
Op naar een weekje vol safari’s!
Morgen vertrekken we weer voor een lange reisdag naar het zuiden van Kruger waar we een nachtje buiten het park slapen en daarna drie nachten midden in het park op drie verschillende plekken! Zeker na Mountain Zebra National Park hebben we hier zoveel zin in! Waarschijnlijk met weinig wifi of bereik, dus jullie horen waarschijnlijk weinig van ons..
Morgen dus even een dagje geen activiteiten, maar overmorgen hopelijk weer toffe ontdekkingen in het park.
Liefs vanuit Zuid Afrika!
Nog geen reacties